Το 2015 ίσως να είναι η χρονιά με τις μεγαλύτερες ανατροπές και εξελίξεις που να αφορούν και τη χώρα μας. Το πολιτικό στάτους της Κύπρου, η γειτνίαση με Συρία, Αίγυπτο και Τουρκία σε μια εν εξελίξει φωτιά που είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς πότε θα σβήσει, οι προοπτικές του φυσικού αερίου και σίγουρα η επόμενη μέρα μιας επανενωμένης Κύπρου μας δίνει την δυνατότητα να σχεδιάσουμε με ψυχραιμία αλλά με σβελτάδα μια στρατηγική για το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Δεν αναφέρομαι μόνο σε σχεδιασμούς που να αφορούν την εξωτερική πολιτική αλλά και σχεδιασμούς που να αφορούν την καθημερινότητα και τη διαχείριση των ευκαιριών που θα προκύψουν από αυτή όλη την αναμπουμπούλα.

Οι τεταμένες σχέσεις της Ρωσίας με την Τουρκία σίγουρα δεν θα κρατήσουν για πολύ. Τα συμφέροντα, ή οι σχέσεις αρχών όπως λέγονται στην διπλωματία, θα τους φέρουν ξανά και άμεσα σε συμφωνίες και σε αγαστή συνεργασία. Το μεσοδιάστημα όμως, από σήμερα και μέχρι να φτάσουμε στο επίπεδο αυτό, πρέπει να το αξιοποιήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε. Χιλιάδες Ρώσοι τουρίστες ψάχνουν ήδη το που θα περάσουν τις διακοπές τους μετά το εμπάργκο στην Τουρκία. Είμαστε έτοιμοι να τους φιλοξενήσουμε ή έχουμε τα ξενοδοχεία μας κλειστά για ανακαίνιση και τους ξενοδοχοϋπαλλήλους σε χειμερινές διακοπές; Έχουμε καταστρώσει ένα σχεδιασμό διαχείρισης αυτής της επόμενης μέρας; Πέραν από τον τουρισμό, θα υπάρξουν και άλλες ευκαιρίες. Επιχειρηματικές πρωτίστως, θα αγγίξουν την οικοδομική βιομηχανία, θα φτάσουν μέχρι την εκπαίδευση και σίγουρα θα έχουμε και εισροή επενδύσεων στο τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών που η ιστορία μας δικαιώνει.

Σήμερα, αν ήμασταν μια φυσιολογική χώρα θα έπρεπε να καταστρώναμε την στρατηγική του 2020 και όχι του 2016

Μέσα στον χαμό των ημερών και το πανδαιμόνιο των εξελίξεων μπορούμε να πάρουμε αρκετές ανάσες από την σωστή αξιοποίηση αυτής της συγκυρίας. Το 2007 θα ήμασταν ευχαριστημένοι με λίγους επιπλέον τουρίστες και κάποια αύξηση των εσόδων στα χρηματοοικονομικά. Σήμερα όμως, με τις οικονομικές τρύπες να είναι ορατές σε όλους τους τομείς της οικονομίας χρειάζεται να έχουμε άλλη προσέγγιση. Σοβαρή και μετρημένη. Χρειάζεται να τραβήξουμε αυτή την συγκυρία, άσχετο αν δημιουργήθηκε με τραγικές συνθήκες, και να αξιοποιήσουμε ότι περισσότερο μπορούμε. Η πρώτη αντανάκλαση θα είναι σίγουρα στον τουρισμό. Θα είναι κρίμα να διώξουμε Ρώσους τουρίστες γιατί οι σχεδιασμοί μας και ο προγραμματισμός του ΚΟΤ και των ξενοδοχείων θα μας βρει ανέτοιμους. Σε δεύτερο επίπεδο, θα υπάρξουν επιχειρηματίες που θα θελήσουν να μεταφέρουν την βάση που σήμερα έχουν στην Τουρκία εκτός. Και εδώ χρειάζονται γερά αντανακλαστικά και άμεσες κινήσεις.

Η εξέλιξη αυτή είναι και μια καλή ευκαιρία να αξιολογήσουμε ξανά το τουριστικό μας προϊόν, την νοοτροπία που κουβαλούμε και να τρέξουμε να αλλάξουμε ότι χρειάζεται να αλλάξουμε. Τη συζήτηση αυτή θα υποβοηθήσει και ο καλός καιρός που έχουμε φέτος στην Κύπρο. Που ακόμα και σήμερα, Νοέμβριο μήνα μπορούμε να κολυμπούμε με ηλιοφάνεια και ιδανικές θερμοκρασίες. Πόσοι από μας δεν είπαμε σε συζητήσεις, πόσο κρίμα είναι με τέτοιοι καιρό και τα ξενοδοχεία μας είναι κλειστά, και οι παραλιακές μας πόλεις ερημωμένες; Είναι καιρός να δούμε από την αρχή το πώς αξιοποιούμε όλα τα προτερήματα που έχουμε ως τόπος. Να κάτσουμε κάτω και να δούμε πως μπορούμε να αυξήσουμε δραματικά τον τζίρο του τουρισμού μας.

Κουράστηκα να ακούω για πτώση στο τουριστικό ρεύμα και για τον σχεδιασμό για την επόμενη χρονιά μπαίνει στο χαρτί 5 μήνες μόλις προηγουμένως. Σήμερα, αν ήμασταν μια φυσιολογική χώρα θα έπρεπε να καταστρώναμε την στρατηγική του 2020 και όχι του 2016. Και τότε θα δικαιούμασταν να την ονομάσουμε στρατηγική. Το τι σχεδιάζεις όμως σήμερα για το τι θα κάνεις σε 6 μήνες δεν λέγεται στρατηγική, αλλά τρέξιμο πίσω από τις τρύπες. Και σίγουρα με τέτοια μυαλά, δεν μπορείς να κάνεις καμία σωστή διαχείριση καμίας έκτακτης κρίσης. Όλα τα άλλα είναι κουβέντες να αγαπιόμαστε.