Συχνά χάνουμε την ουσία. Ξεχνάμε ποιος είναι ο στόχος. Ξεκινάμε να στροβιλιζόμαστε μεταξύ μας, γινόμαστε ένα κουβάρι και όταν κατακαθίσει η σκόνη μένουμε να βλεπόμαστε αναμαλλιασμένοι και κατασκονισμένοι. Είτε συζητάμε το μέγιστο ζήτημα, το Κυπριακό, είτε για την παιδεία ή την υγεία, τα μεγαλύτερα, κατά τη γνώμη μου ζητήματα, κάνουμε ακριβώς το ίδιο πράγμα. Χανόμαστε, μόνοι μας, στη μετάφραση.

Ζούμε σε περίεργες εποχές. Που άλλαξαν και τα μέσα διάδοσης και τα μέσα προώθησης των μηνυμάτων. Πριν τριάντα χρόνια, είχαμε ένα τηλεοπτικό κανάλι, ένα ραδιοφωνικό σταθμό και μερικές εφημερίδες. Σήμερα η πληροφορία διαδίδεται με πολλαπλά μέσα, σε ελάχιστο χρόνο και ο συντάκτης μπορεί να είναι ο κάθε ένας από μας. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δίδουν αυτή την ευχέρεια, αυτή την ελευθερία. Το πρόβλημα βέβαια είναι στο φιλτράρισμα.

Μέσα σε αυτό τον κυκεώνα είναι δύσκολο να περάσεις μηνύματα. Είτε στα μεγάλα ζητήματα είτε και σε μικρότερα. Δυστυχώς επικρατεί το σύνθημα από το επιχείρημα. Η ατάκα από την ανάλυση. Ο λαϊκισμός δεν ανακαλύφθηκε τώρα. Είναι συνομήλικος με τη δημοκρατία. Το πρόβλημα είναι πως σήμερα, στην εποχή των fake news, γιγαντώνεται. Ταΐζει και ταΐζεται από αυτά. Το μεγάλο ερώτημα είναι τι μπορούμε να κάνουμε.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται να είμαστε λάτρεις και υπερασπιστές του δομημένου διαλόγου. Να βάλουμε πίσω στις ράγες το τραίνο του ορθολογισμού. Να βάζουμε κάτω επιχειρήματα, με ψυχραιμία και ωριμότητα. Να πάψουμε να τρέχουμε ξοπίσω την ατάκα που θα μας αυξήσει τα likes και τα shares. Γιατί απλούστατα δεν είναι εκεί η ουσία. Σε αυτή τη μάχη χρειαζόμαστε συνοδοιπόρους. Ο πιο αξιόπιστος είναι τα παραδοσιακά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η μείωση της επίδρασης των ψευδών ειδήσεων δεν είναι εύκολη υπόθεση. Μπορεί όμως να γίνει αν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατανοήσουν εγκαίρως πως η μάχη που πρέπει θα δώσουν δεν είναι αυτή της εφήμερης διαδικτυακής επικράτησης αλλά αυτή της ποιοτικής ενημέρωσης.

Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα. Να ξανά βάλουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα λειτουργούμε και θα ενισχύσουμε το διάλογο που ενδυναμώνει τη δημοκρατία. Αν συνεχίσουμε να λειτουργούμε χωρίς πλαίσιο, η άναρχη παράθεση των συνθημάτων θα συνεχίσει να μας κατακλύζει και θα μας απομακρύνει από τις βασικές αρχές λειτουργίας της δημοκρατίας.

Το μεγάλο στοίχημα είναι να βρούμε ξανά την ουσία σε ότι συζητάμε. Να βάζουμε κάτω το ζητούμενο και πως θα φτάσουμε σε αυτό. Και αυτό θα πρέπει να γίνεται σε κάθε θέμα, μικρό ή μεγαλύτερο. Ο ρόλος όλων είναι σημαντικός. Ο κάθε ένας από μας έχει ρόλο να διαδραματίσει. Και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και οι πολιτικοί αλλά και ο κάθε ένας πολίτης ξεχωριστά. Ο καθένας κρατά τα κλειδιά του δικού του λογαριασμού. Εκεί μπορεί να θέσει τα δικά του όρια.

Τους επόμενους μήνες θα έχουμε μπροστά μας μεγάλα ζητήματα. Τόσο στο κυπριακό όσο και σε θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης. O ορθολογισμός χρειάζεται να επικρατήσει. Η διαμόρφωση της κοινής γνώμης δεν μπορεί να γίνεται χωρίς σοβαρή και σε βάθος ανάλυση. Χωρίς νηφάλια και ψύχραιμη ενημέρωση. Στο χέρι μας είναι. Όλων.