Όλοι οι σχεδιασμοί εξαντλούνται στη διαχείριση, συνήθως την επικοινωνιακή και όχι της ουσίας, της επικαιρότητας. Τι θα απαντήσουμε, πώς θα επιτεθούμε στις αποκαλύψεις των πρωινών εφημερίδων και πάει τούμπαλιν. Έτσι τα βρήκαμε από τους προκατόχους και έτσι τα αφήνουμε, δεν τα πειράζουμε, άλλωστε μάλλον μας βολεύουν.

Η έλλειψη βραχυπρόθεσμου σχεδιασμού, δεν τολμώ να μιλήσω για μακροπρόθεσμο, είναι θέμα νοοτροπίας. Άρα ως τέτοιο, θα πρέπει να εξεταστεί. Να μην ψάξουμε λοιπόν να διαχωρίσουμε τα θέματα σε ασήμαντα, λιγότερο και περισσότερο σημαντικά. Από το Κυπριακό, την οικονομία, την παιδεία, την πεζοδρόμηση της Μακαρίου και τη γέφυρα της πλατείας Ελευθερίας, αντιμετωπίζονται και διαχειρίζονται όλα «στο πόδι», στο «και πέντε».

«Ήρθε η ώρα που πρέπει να σχεδιάσουμε μια μακροχρόνια στρατηγική. Που θα πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε να κάνουμε με το άλυτο Κυπριακό και το μέλλον του τόπου μας».

Επίσης, θέμα νοοτροπίας είναι και η λανθασμένη προτεραιότητα που δίνουμε. Θωρούμε πιο σημαντικό το χάιδεμα των αφτιών, να λέμε όλα όσα θα αρέσουν, και δεν βλέπουμε την ουσία. Δεν τολμούμε να κάνουμε, άρα και να πούμε αυτά που δεν θα αρέσουν. Και αν δεν αποφασίσουμε πως ήρθε η ώρα να αναλάβουμε την ευθύνη για όσα γίνονται και όσα θα γίνουν θα είμαστε καταδικασμένοι. Είναι πολύ εύκολο να ρίχνουμε την ευθύνη σε άλλους. Είτε είναι η προηγούμενη κυβέρνηση, είτε είναι η Τρόικα και η Ευρώπη. είτε είναι οι μεγάλες δυνάμεις. Το δύσκολο είναι το ανάποδο.

Καταφέραμε, με την ατολμία, την έλλειψη στρατηγικής, το «όλα κάτω από το χαλί», να χάσουμε τον έλεγχο της χώρας μας. Και σήμερα να κάνουμε ό,τι κάνουμε ως επιβολή από τρίτους. ΓεΣΥ, ιδιωτικοποιήσεις, νοικοκύρεμα δημοσιονομικών, τράπεζες. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν μετά που θα γίνουν όλα αυτά, θα είμαστε ακόμα πάνω από το νερό και πόσο πάνω από το νερό ή αν θα βουλιάξουμε παρόλο που υπήρξαμε τυπικοί με τις υποχρεώσει μας. Ξεκάθαρη απάντηση δεν πρόκειται να πάρουμε σήμερα. Η μόνη εξέλιξη που θα μας διασφαλίζει θα είναι η επίλυση του Κυπριακού.

Και ήρθε μάλλον η ώρα που πρέπει να σχεδιάσουμε μια μακροχρόνια στρατηγική. Που θα πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε να κάνουμε με το άλυτο Κυπριακό και το μέλλον του τόπου μας. Και μόνο με πιστή εφαρμογή στρατηγικής δεν θα αγόμαστε και θα φερόμαστε ως χώρα από τις κινήσεις της Τουρκίας. Και είναι η ώρα της αλήθειας, της ωμής αλήθειας για όλους. Για όλους όσοι κρύβονται πίσω από μεγαλόστομες διακηρύξεις και φορούν φουστανέλες και για όλους όσοι δηλώνουν έτοιμοι για λύση. Και δυστυχώς δεν έχουμε άλλο χρόνο για χάσιμο. Είτε θα το λύσουμε είτε θα πάμε σε διχοτόμηση. Και η διχοτόμηση, όσο και αν σήμερα όλοι οι θιασώτες της Κυπριακής Δημοκρατίας την υποτιμούν ως λύση, θα είναι και το τέλος της Κύπρου μας. Το ψευδοκράτος θα κυνηγήσει με στρατηγική την οικονομική αναβάθμιση, θα αυξήσει τόσο τον πληθυσμό όσο χρειάζεται για να καταστεί πλειοψηφία στην Κύπρο και θα χάσουμε το παιχνίδι κατά κράτος.

Κανένα καζίνο, κανένα φυσικό αέριο, κανένας κόμβος είτε ιατρικού είτε εκπαιδευτικού προορισμού, κανένα τουριστικό προϊόν και καμία αναβάθμιση υπηρεσιών, δεν πρόκειται να μας δώσει την ανάπτυξη που όλοι οι θετικά σκεπτόμενοι Κύπριοι θέλουμε. Και όλα αυτά να μας πάνε πρίμα θα παραμείνουμε πάνω στο σχοινί και θα κάνουμε καθημερινά μαθήματα ισορροπίας. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι φτιάξιμο της μεγάλης εικόνας. Και επειδή η μεγάλη εικόνα προνοεί και αλλαγή στη νοοτροπία και στον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων, ας ξεκινήσουμε από τα μεγάλα. Ας τοποθετήσουμε στη σωστή βάση το Κυπριακό, με προτεραιότητα στην ουσία και όχι στο τι θέλουμε να ακούσουμε. Είναι η ώρα για να σχεδιάσουμε πέραν της μέρας…