οι γονείς μας να επιζητούμε τους εύκολους δρόμους. Για τριάντα περίπου χρόνια στέλναμε τα καλύτερα μας μυαλά να γίνουν δάσκαλοι στην Παιδαγωγική Ακαδημία και αργότερα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και στα ελλαδικά πανεπιστήμια, γιατί απλούστατα θα έπιαναν δουλειά στο δημόσιο αμέσως μετά τις σπουδές τους. Τους καλύτερους απόφοιτους του πρακτικού της δεκαετίας του ενενήντα, μετά και το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα τους στέλναμε στις Σχολές Ευελπίδων και Ικάρων για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Στη νεοφυή επιχειρηματικότητα δεν υπάρχουν περιορισμένες θέσεις. Χρειάζεται μία καλή ιδέα, μια σωστή ομάδα, γιατί κανείς δεν έχει την ολότητα της γνώσης, μια ακόμα σωστότερη καθοδήγηση, καλό τάιμινγκ και αρκετή τύχη για να βρεις χρηματοδότηση.

Στην ίδια νοοτροπία λειτουργούσε βέβαια και η υπόλοιπη Κύπρος. Η προσπάθεια όλων ήταν να βρουν μια θέση στην κυβέρνηση, στη Cyta, στην Ηλεκτρική, στην τράπεζα, στις Κυπριακές Αερογραμμές. Δουλειές σίγουρες, με ασφάλεια, με καλές απολαβές και καλύτερες συντάξεις. Κανένας γονέας δεν ησύχαζε όσο τα παιδιά τους δούλευαν στον άχαρο ιδιωτικό τομέα, με τα άγρια ωράρια, τις χαμηλότερες απολαβές, και την ανασφάλεια στο εργασιακό μέλλον. Όλα αυτά, μέχρι που μας ήρθε η γη ανάποδα, φαλίρισαν οι τράπεζες και οι αερογραμμές, και έκλεισε και η στρόφιγγα των προσλήψεων στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Σήμερα, με τη φράση που επικρατεί να είναι «Μακάρι που έχουμε μια δουλειά» είμαστε σε ένα σημαντικό σταυροδρόμι αλλαγή νοοτροπίας. Θέσεις στο δημόσιο δεν υπάρχουν, άσε που πλέον οι απολαβές είναι κατά πολύ χαμηλότερες με αυτές που όλοι έχουμε στο μυαλό μας. Ως εκ τούτου, όλοι οι άνεργοι νέοι μαζί με τις οικογένειες αναζητούν μια αξιοπρεπή δουλειά για τα παιδιά τους. Και κάπου εκεί αντιλαμβάνονται πως δουλειές δεν υπάρχουν. Πως δυστυχώς οι επιλογές είναι περιορισμένες. Και η επιλογή να κάνουν αυτά όλα τα παιδιά κάτι δικό τους; Να γίνουν δηλαδή επιχειρηματίες; Ναι, να γίνουν επιχειρηματίες. Είναι κακό; Κακό δεν είναι σίγουρα. Η δαιμονοποίηση που ακόμα και σήμερα περιβάλλει το οτιδήποτε πραγματοποιείται στη σφαίρα του επιχειρείν δεν μπορεί να συνεχιστεί. Και είναι ένα από τα κακά που δεν αφήνει την επιχειρηματικότητα και την ευρηματικότητα των νέων να λειτουργήσει. Αν προσθέσουμε σε αυτό και το ελλιπές εκπαιδευτικό σύστημα που δεν μας δίδαξε πώς να σκεφτόμαστε παραγωγικά και επιχειρηματικά παρά μόνο πώς να καθόμαστε πάνω στις φούσκες, είτε αυτές λέγονται τουρισμός, χρηματιστήριο, ακίνητα, υπηρεσίες, αέρια, έχουμε μια πλήρη εικόνα του γιατί είναι η επιχειρηματικότητα στα αζήτητα.

Στη διαδικασία λοιπόν της αλλαγής της νοοτροπίας, και της αποτίναξης του αναθέματος της επιχειρηματικότητας πραγματοποιείται το επόμενο Σαββατοκύριακο στη Λευκωσία, το insights conference (http://insightscon.com).Διοργανωτής το Cypriot Enterprise Link, που από μια ομάδα δώδεκα νέων ανθρώπων με κοινά οράματα και στόχους που οργανώθηκαν το 2012 μέσω του Facebook, έχει μετεξελιχθεί σε τρία χρόνια σε μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα με πέραν των 30 στοχευμένων δράσεων σε όλο το φάσμα της επιχειρηματικότητας, της τεχνολογίας, της καινοτομίας ή και από τα πιο απλά, τη δικτύωση και τη γνωριμία. Στο Συνεδριακό Κέντρο «Φιλοξενία» στην Λευκωσία, 32 ομιλητές, πέραν από 23 ώρες σε ομιλίες, συζητήσεις, εργαστήρια και γνωριμία με αρκετούς κύπριους μα και ξένους που αποπειράθηκαν στη startup κοινότητα, άλλοι με επιτυχία και άλλοι που το ψάχνουν ακόμη, θα είναι στη διάθεση όλων όσοι το επιθυμήσουν. Για να μεταφέρουν τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους, για να εμπνεύσουν και να δώσουν τη δική τους ενέργεια σε όσους την έχουν ανάγκη.

Αυτά τα παιδιά λένε ο καθένας τη δική του ιστορία, για το πώς ξεκίνησαν και πώς κατέληξαν με χαμόγελο στα χείλη. Χωρίς να νιώθουν ότι απειλούνται και χωρίς να βλέπουν κανέναν με εχθρικό μάτι. Ξέρουν πολύ καλύτερα από όλους πως υπάρχει χώρος για όλους. Στη νεοφυή επιχειρηματικότητα δεν υπάρχουν περιορισμένες θέσεις. Χρειάζεται μια καλή ιδέα, μια σωστή ομάδα, γιατί κανείς δεν έχει την ολότητα της γνώσης, μια ακόμα σωστότερη καθοδήγηση, καλό τάιμινγκ και αρκετή τύχη για να βρεις χρηματοδότηση. Όλα όμως ξεκινούν από σένα, από τον καθένα ξεχωριστά. Εμπρός, λοιπόν, πάρε τα πόδια σου και ανέβα το επόμενο Σάββατο στο Συνεδριακό. Μπορεί εκεί να βρεις τη διέξοδο που ψάχνεις εδώ και καιρό. Μπορεί εκεί να βρεις τους συνεταίρους σου στην επιχείρηση που έχει εδώ και καιρό στο μυαλό σου, αλλά δεν τολμάς να κάνεις δεύτερη σκέψη, γιατί φοβάσαι πως δεν την κάνεις σωστά. Πού ξέρεις; Πάρε την τύχη σου στα χέρια σου.