-Στην ομιλία σας στη Βουλή στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό ήσασταν πολύ καυστικός, όπως και ο ίδιος παραδεχτήκατε πως θα είστε, και μιλήσατε με ιδιαίτερα αιχμηρό λόγο. Τι ήταν αυτόπου σας ώθησε να υιοθετήσετε τόσο καυστικό τόνο;

-Η κοινωνία βρίσκεται στα όρια της. Μήνα τον μήνα η ακρίβεια κατατρώει μισθούς και συντάξεις. Μπορεί ο πληθωρισμούς να απο κλιμακώθηκε όμως ο λογαριασμός στο σουπερμάρκετ παραμένει ψηλός, όπως και στον ηλεκτρισμό όπως και στα καύσιμα. Όμως ο λαός μας ύστερα από όσα πέρασε αξίζει καλύτερα.

-Πιστεύετε ότι αυτή η ομιλία εκφράζει τη συνολική θέση του Δημοκρατικού Συναγερμού ή κυρίως τη δική σας πολιτική ανάγνωση;

Απόλυτα. Μόλις πρόσφατα η πρόεδρος της παράταξης, Αννίτα Δημητρίου δήλωσε από το βήμα της βουλής πως ο ΔΗΣΥ βρίσκεται στην αντιπολίτευση και εκεί θα παραμείνει. Εξάλλου στην ομιλία μου δεν έκανα κάτι περισσότερο από το να εκφράσω τις αγωνίες της κοινωνίας σε πλήρη συμμόρφωση με την συνεδριακή απόφαση του κόμματος τον Απρίλιο του 2023.

-Σε μία επίσημα προεκλογική περίοδο πλέον, αναφέρατε ότι πολλοί πολίτες «γύρισαν την πλάτη» στην πολιτική. Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, η μεγαλύτερη ευθύνη του πολιτικού συστήματος γι’ αυτό;

Η μεγαλύτερη ευθύνη του πολιτικού συστήματος είναι ότι σταμάτησε να ακούει την κοινωνία. Άφησε τους πολίτες μόνους στα προβλήματά τους να ψάχνουν λύσεις και έστρεψε το βλέμμα αλλού. Ασχολήθηκε με την ευημερία και την σταθερότητα στους πάνω ορόφους της πολυκατοικίας και στα ρετιρέ αφήνοντας τους πολλούς ξανά σε αναμονή.

–Είπατε ότι ο ΔΗΣΥ θα στηρίξει τον Ν.Χριστοδουλίδη στο Κυπριακό. Είπατε ταυτόχρονα ότι η κυβέρνηση επενδύει στις δημόσιες σχέσεις. Υπάρχουν κόκκινες γραμμές σε αυτή τη στήριξη;

Σύντομα θα διαφανεί αν πλησιάζει η ώρα των δύσκολων αποφάσεων, η ώρα της τόλμης και της αποφασιστικότητας. Το επόμενο διάστημα ίσως βρεθούμε μπροστά σε μια ακόμα ευκαιρία για ένα ειρηνικό μέλλον σε μια επανενωμένη πατρίδα. Η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη θα περάσει ομολογουμένως ένα δύσκολο τεστ. Όσοι στηρίζουμε την Κύπρο της προόδου θα σταθούμε στοπλευρό του. Θα είμαστε ξανά συνεπείς στην μεγάλη ευκαιρία αρκεί ο πρόεδρος να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων αποφεύγοντας τον πειρασμό για δημόσιες σχέσεις.

-Είπατε ότι ο προϋπολογισμός δεν απαντά στα προβλήματα της κοινωνίας. Ποια είναι η πιο σοβαρή του αδυναμία;

Ο προϋπολογισμός ανακυκλώνει τα αδιέξοδα που μας έφεραν μέχρις εδώ και αποτυπώνει την ανεπάρκεια αυτής της κυβέρνησης να αντιληφθεί τις φουρτούνες της μεσαίας τάξης και της εργαζόμενης οικογένειας. Επενδύει στην παροχολογία, εξανεμίζει αστόχευτα τα λεφτά του ταμείου κοινωνικών ασφαλίσεων και αδυνατεί να προκαλέσει με πολιτικές και σχέδια την πολυπόθητη ανάπτυξη των πολλών.

-Κατηγορείτε την κυβέρνηση για αστόχευτη παροχολογία. Τι διαφορετικό θα κάνατε εσείς για τη στήριξη της μεσαίας τάξης;

Για να μπορέσουν να βοηθηθούν οι πραγματικά ευάλωτοι θα πρέπει να αναγνωριστούν προηγουμένως. Χωρίς αυτή την απαραίτητη προϋπόθεση τίποτα δεν μπορεί να γίνει, και πιστέψτε με η τεχνολογία προσφέρει επιλογές σε αυτό. Μετά που θα έχουν στοχευθεί όμως θα πρέπει να λάβουν βοηθήματα για να ξεφύγουν από τα επίπεδα της φτώχειας. Αυτά τα βοηθήματα θα μπορούσαν να λάβουν τη μορφή της επιδότησης ενοικίων και καυσίμων γιατί όπως αντιλαμβάνεστε δεν έχουν όλοι την δυνατότητα να πληρώνουν την ίδια τιμή στην αντλία και αφού μετατρέψαμε το αυτοκίνητο σε είδος πρώτης ανάγκης οφείλουμε να παρέμβουμε.

-Αναφερθήκατε στον πληθωρισμό και στο κόστος ζωής. Ποια άμεσα μέτρα θεωρείτε ότι θα είχαν πραγματικό αποτέλεσμα;

Πέραν των επιδομάτων, που απαραιτήτως χρειάζονται στόχευση, υπάρχει και η πλευρά των εσόδων, δηλαδή των μισθών. Η συζήτηση για την ΑΤΑ σε συνδυασμό με τον κατώτατο μισθό προσφέρει επιλογές. Αν όμως περπατάς στα τυφλά χωρίς να αναγνωρίσεις ποιοι είναι πραγματικά ευάλωτοι, τότε θα δίνεις σε όλους κάτι ενώ σε αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη τίποτα.

–Χρησιμοποιήσατε τον όρο «στεγαστική καταστροφή». Ποιο είναι το πιο ανησυχητικό στοιχείο της κατάστασης;

Αναφέρθηκα σε καταστροφή και όχι τυχαία γιατί η παρούσα κατάσταση συνθλίβει τα όνειρα των νέων για ένα μέλλον στον τόπο τους. Το 2025 ένα νεαρό ζευγάρι που αμείβεται με τον μέσο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, και όχι αυτόν που παρουσιάζουν οι στατιστικές, δεν έχει καμία δυνατότητα χωρίς την βοήθεια των γονιών να δημιουργήσει οικογένεια. Ένας νέος με τον αρχικό μισθό αδυνατεί να πραγματοποιήσει το μεγάλο βήμα αφήνοντας πίσω το παιδικό του δωμάτιο. Όλα αυτά αναγκάζουν τους νέους να προσανατολίζονται στην εκτός Κύπρου επαγγελματική ανέλιξη.

-Προτείνετε σύμπραξη κράτους και ιδιωτικού τομέα για αξιοποίηση αδρανών ακινήτων. Πώς θα λειτουργούσε πρακτικά αυτό το μοντέλο;

Χωρίς τον ιδιωτικό τομέα τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει άμεσα και γρήγορα. Πολλά αδρανή ακίνητα πέραν του ότι προκαλούν περιβαλλοντική όχληση αποστερούν προσιτές επιλογές για αντιμετώπιση του προβλήματος. Καταρχήν θα πρέπει να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο κινήτρων καιγια αξιοποίηση τους αλλά και φορολόγησης αν μείνουν αδρανή. Εν συνεχεία και για όσα ακίνηταθα μπουν στην αγορά θα απαιτηθούν μετατροπές που θα αναλάβουν ιδιωτικές επιχειρήσεις με την αρωγή του κράτους. Οι ιδιοκτήτες των ακινήτων πέραν του ότι θα αποφύγουν την φορολόγηση θα λαμβάνουν απόδοση αναλόγως της συμμετοχής που θα αποφασίσουν. Το πρόβλημα είναι πιεστικό και απαιτεί λύσεις άμεσα.

-Χαρακτηρίσατε τον χειρισμό της ΑΤΑ «φιάσκο». Πού ακριβώς εντοπίζετε το μεγαλύτερο λάθος; Θεωρείτε σωστό ότι η ΑΤΑ αποκαταστάθηκε και για τους βουλευτές; Θα έπρεπε να υπάρξουν εξαιρέσεις;

Αυτή η κυβέρνηση που πολύ πριν εκλεγεί μας έλεγε ότι δεν παίζουμε με την οικονομία αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο αφού όσα είδαμε το τελευταίο διάστημα περισσότερο με παιγνίδι παρά με διάθεση σοβαρής επίλυσης των προβλημάτων μοιάζει. Χειρίστηκε την ΑΤΑ με ανεύθυνο τρόπο ανεβάζοντας τον πήχη των προσδοκιών στα ουράνια για να ακολουθήσει η γνωστή κατάληξη φιάσκο για όσους έκτιζαν προσδοκίες. Εφόσον λοιπόν είχε διάθεση για τομές θα έπρεπε κατ’ ελάχιστο να εξαιρέσει τα μεγάλα βαλάντια και σε αυτά ανήκουν και οι βουλευτές.