Πιστεύω πως η αναγκαιότητα για ένα μεσοπρόθεσμο και μακροχρόνιο σχεδιασμό για την χώρα που θα ξεκαθαρίζει την στρατηγική που θέλουμε για την χώρα μας αναγνωρίζετε από όλους. Το ζήτημα είναι να τον κάνουμε πράξη. Να ξεπεράσουμε την καθημερινότητα, την συζήτηση που περιορίζεται στα ζητήματα της επικαιρότητας που καθορίζονται, πολλές φορές, με ένα ανορθόδοξο τρόπο. Αυτές τις μέρες η συζήτηση έχει να κάνει με ζητήματα δομικά. Δεν θα αναφερθώ στον τρόπο που εξελίχθηκε και εξελίσσεται η συζήτηση, όχι από απαξίωση αλλά από βαθιά στεναχώρια. O κάθε ένας ταμπουρώνεται για να διαφυλάξει το «γήπεδό» του ξεχνώντας ή παραμερίζοντας την ουσία της συζήτησης. Ποια Κύπρο θέλουμε να έχουμε σε δέκα και δεκαπέντε χρόνια. Και πως αν κάναμε αυτή τη πράξη πριν δέκα ή πριν δεκαπέντε χρόνια σήμερα δεν θα κάναμε τη συζήτηση με τον τρόπο που την κάνουμε. Ποτέ δεν είναι αργά. Ας κάνουμε αυτή την συζήτηση σήμερα.

Γίναμε όλοι χείμαρροι. Για την παιδεία, για την υγεία, για την ασφάλεια. Για τους θεσμούς, για την πολιτική ηθική, για τις αρχές από τις οποίες πρέπει να ξεκινάμε για να δούμε που θέλουμε να φτάσουμε. Ξαφνικά, έκπληκτοι οι πλείστοι διαπίστωσαν πως έχουμε πρόβλημα. Ασελγήσαμε στην μνήμη του δεκάχρονου μαθητή, ασελγήσαμε και στο διπλό φονικό πριν λίγες μέρες. Κάποιοι εξ υμών, το κάνουν αυτό εργολαβικά. Είναι συνεχώς στην πλευρά των κριτών. Το παίζουν άμεμπτοι, βγάζουν την δική τους ουρά απ΄ έξω, και ξεκινούν το λογύδριο. Δεν κοιτάζουν ποτέ τις στρεβλώσεις που έχουμε ως κοινωνία, την αφετηρία μας που είναι μη κανονική, μη φυσιολογική.

 

Χρειάζεται να πιστέψουμε ξανά στη γη μας και να κοιτάξουμε πως θα καταφέρουμε να αυξήσουμε την αξία των προϊόντων που μας παράγει. Η στροφή τις τελευταίες δεκαετίες από τον πρωτογενή και τον δευτερογενή τομέα στον τριτογενή τομέα, στις υπηρεσίες δηλαδή, έχει συγκεκριμένα αποτελέσματα. Θετικά και αρνητικά. Κανείς δεν μπορεί να απαρνηθεί την ενίσχυση που είχαμε στην οικονομία από τις συμβολή των υπηρεσιών. Από την άλλη, θα πρέπει να είμαστε αδαής αν πιστεύουμε πως αυτό θα γίνεται εσαεί. Η στροφή αυτή, που χρονικά έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 90, δεν θα μπορούσε να μην έχει και αρνητικές επιπτώσεις. Αποκοπήκαμε, ως οικονομία και ως κοινωνία, από τη γη μας. Σήμερα υπάρχει σαφώς μεγαλύτερη δυσκολία για να στρέψουμε και να πείσουμε κόσμο να ασχοληθεί ξανά με την γη.        Ανεπηρέαστη δεν έμεινε και η μεταποίηση. Και σήμερα χρειάζεται να συνδέσουμε την παραγωγή με την μεταποίηση. Έτσι θα έχει νόημα, και η αξία των παραγόμενων προϊόντων θα μεγιστοποιηθεί.

Προσγειωμένοι στην πραγματικότητα, και αναλογιζόμενοι τις εφικτές λύσεις που πάντα αυτές πρέπει να ψάχνουμε χρειαζόμαστε σήμερα στη Λευκωσία μια μη κυβερνητική οργάνωση, στα πρότυπα του London first

 

«Η ασφάλεια και η ειρήνη στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου περνά μέσα από την επίλυση του Κυπριακού. Αυτό πρέπει να το κατανοήσουμε και να το έχουμε συνεχώς κατά νου. Το άλλο που χρειάζεται να κατανοήσουμε είναι πως η επίλυση του Κυπριακού, στην βάση του πλαισίου Γκουτέρες θα είναι για την πατρίδα μας η ριζοσπαστικότερη μεταρρύθμιση που μπορούμε να κάνουμε για τον τόπο μας».

Τυχαία ή μη, η βδομάδα πριν των παθών ήταν μια βδομάδα κλονισμού του αξιακού συστήματος της κοινωνίας μας. Ακόμη και όλοι όσοι δήλωσαν έκπληκτοι από τις αποκαλύψεις, έδιναν και αυτοί μια επιπλέον γροθιά υποκρισίας στην χώρα του δηθενισμού που ζούμε. Δεν θέλω να επαναλάβω τα γεγονότα σε αυτό το κείμενο, θέλω να επικεντρωθώ σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε και που χρειάζεται, κατά τη γνώμη μου, να κάνουμε για να μειώσουμε τα περιστατικά που μας συνθλίβουν.

Το κυριότερο είναι να ενισχύσουμε τους μηχανισμούς ενθάρρυνσης στους ανθρώπους που περνούν τον δικό τους γολγοθά. Να αντιπαρατάξουμε στα ταμπού της μικρής μας κοινωνίας το δίχτυ προστασίας. Για κάθε άνθρωπο, μικρό ή μεγάλο, αγόρι ή κορίτσι που βασανίζεται, που βιάζεται. Να νιώθει ο κάθε ένας και η κάθε μια πως μπορεί να εμπιστευτεί το κράτος μας. Για πολλούς από τους ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια από το κράτος έχουν να κάνουν με υπηρεσίες του κράτους που παραμελήσαμε. Που αφήσαμε αστελέχωτες με φορτωμένες ευθύνες που είναι αδύνατον να γίνουν. Όταν σήμερα, για παράδειγμα οι υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας χρειάζονται εννέα με δώδεκα μήνες για να συντάξουν μια έκθεση για την επιμέλεια των παιδιών δύο ανθρώπων που χωρίζουν, αναλογιστείτε το μέγεθος της υποστελέχωσης. Και είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πάνε και στις ανάδοχες οικογένειες και είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πρέπει να κερδίσουν την εμπιστοσύνη αυτών των παιδιών. Ο αναχρονισμός των νομοθεσιών και η έλλειψη τόλμης να δούμε σχετικά ζητήματα προσδίδουν στο μέγεθος του προβλήματος. Η νομοθεσία για τις υιοθεσίες προβάλλει τόσα προσκόμματα σε ανθρώπους που θέλουν να υιοθετήσουν παιδιά και την ίδια ώρα στέλνονται παιδιά σε ανάδοχες οικογένειες με τα αποτελέσματα που βλέπουμε.

Χρειάζεται όμως να ξεκαθαρίσουμε το πλαίσιο της παιδείας που δίνουμε στα παιδιά μας και να αποφασίσουμε τι πολίτες θέλουμε ή τι πολίτες δεν θέλουμε να βγάλουμε έξω στην κοινωνία

Η παιδεία μας, η έλλειψη παιδείας μάλλον ανάγκασε το κοινοβούλιο μας να ψηφίσει προχθές νόμο για να ενισχύσει ή και να προστατεύσει τον μητρικό θηλασμό. Κάτι που πρέπει να θεωρείται αυτονόητο, κάτι που είναι αναφαίρετο δικαίωμα ή και ευλογία κάθε μάνας και κάθε βρέφους, εδώ στην Κύπρο πρέπει να το επιβάλλουμε διά νομοθεσίας. Είναι ή ίδια έλλειψη σεβασμού προς στον συνάνθρωπο μας, που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πως ο κάθε ένας από μας είναι ελεύθερος να κάνει ότι θεωρεί σωστό που μας αναγκάζει να αναφερόμαστε και στα πλέον βασικά.

Στην ίδια συνεδρίαση της Βουλής προχωρήσαμε σε ένα μεγάλο βήμα. Στην ψήφιση της νομοθεσίας για την αποποινικοποίηση των αμβλώσεων. Είναι αυτά τα βήματα που χρειάζεται να κάνουμε για να πολεμήσουμε την υποκρισία την κυπριακής νοοτροπίας και της κοινωνίας που εμείς κτίζουμε. Εδώ και χρόνια γίνονται αμβλώσεις, χωρίς προστασία κανενός. Καμία γυναίκα δεν θέλει να κάνει έκτρωση. Αυτό ας το θεωρήσουμε ως δεδομένο. Στις περιπτώσεις εκείνες, που αναγκαστικά πρέπει να το κάνει, ας το κάνει με ασφάλεια και με σωστό τρόπο. Χωρίς να κινδυνέψει ούτε η υγεία της, ούτε η ίδια να καταλήξει στην φυλακή. Και ας πούμε και τα αυτονόητα. Πως ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται να προστατέψει τον ίδιο του τον εαυτό. Από εκεί και πέρα πρέπει να κοιτάξουμε άμεσα και σοβαρά τα ζητήματα σωστής ενημέρωσης και σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης της κοινωνίας και ιδιαίτερα των νέων μας. Γιατί τα πάντα είναι θέμα παιδείας. Έτσι θα μειώσουμε τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και θα κτίσουμε μια κοινωνία που πολεμά τα ταμπού και τις προκαταλήψεις.

Και επειδή τα πάντα ξεκινούν από την παιδεία ας κοιτάξουμε και εκεί σοβαρά. Πολιτικές αστοχίες και λάθη πάντα θα γίνονται. Χρειάζεται όμως να ξεκαθαρίσουμε το πλαίσιο της παιδείας που δίνουμε στα παιδιά μας και να αποφασίσουμε τι πολίτες θέλουμε ή τι πολίτες δεν θέλουμε να βγάλουμε έξω στην κοινωνία. Και σίγουρα δεν θέλουμε πολίτες μισαλλόδοξους που θα αγαπούν τις διακρίσεις. Θέλουμε πολίτες ανεκτικούς, που θα σέβονται τα ατομικά δικαιώματα, που θα πιστεύουν στην ελευθερία, στον ορθό λόγο στο κράτος δικαίου και στην ανοικτή κοινωνία. Αυτές τουλάχιστον είναι οι δικές μου αρχές και αξίες.

Αδυνατούμε να σκεφτούμε και να προγραμματιστούμε σε βάθος χρόνου. Οι μεταρρυθμίσεις κολλούν στο δίχτυ της αντιπολιτευόμενης πλειοψηφίας στη Βουλή και οι στρατηγικοί σχεδιασμοί στην κατά καιρούς προοπτική επίλυσης του κυπριακού και της άρδην πιθανής αλλαγής του σκηνικού. Ως αποτέλεσμα είχαμε και έχουμε μια οικονομία ευάλωτη και εξαρτώμενη από τις συγκυρίες της περιοχής και της εποχής.

Ζούμε μέρες δύσκολες. Αν αυτό δεν το καταλαβαίνουμε οι μέρες θα γίνουν δυσκολότερες. Ο ρεαλισμός και η οριοθέτηση των διαστάσεων κάθε ζητήματος είναι σημαντική προϋπόθεση για να καταφέρουμε να βρούμε λύσεις στα δύσκολα και μεγάλα στοιχήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Αν η δική μας ρητορική είναι εκτός πραγματισμού και φουσκώνει τα στήθη και τα μυαλά είτε από λανθάνουσα περηφάνια είτε από ήλιο για να αιθεροβατούν τότε τα προβλήματα θα μεγιστοποιηθούν.

Τόσο στο κυπριακό όσο και στο ζήτημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων χρειάζεται να λειτουργήσουμε με αποφασιστικότητα και στην λογική των εφικτών και εφαρμοσμένων λύσεων. Ο ορθολογισμός θα πρέπει να επικρατήσει.

Είμαστε πνιγμένοι στο καυσαέριο της πόλης και εγκλωβισμένοι στα αυτοκίνητά μας. Από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το απόγευμα. Δυστυχώς οι εισηγήσεις που ακούγονται μέχρι και σήμερα δεν ομορφαίνουν την πόλη και τη ζωή μας, την ασχημίζουν περαιτέρω. Μάθαμε να αντιμετωπίζουμε την αύξηση της κίνησης με διαπλάτυνση των δρόμων για να χωρούν περισσότερα αμάξια. Καταφέραμε να κάνουμε τη Λευκωσία μια απέραντη λεωφόρο

Χρειάζεται όμως να είμαστε προσγειωμένοι. Καμία νομοθεσία από μόνη της δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Αυτό που χρειάζεται είναι αλλαγή στην νοοτροπία, αλλαγή στην κουλτούρα μας στο τιμόνι. Χρειάζεται να είμαστε υπομονετικοί, να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον. Να είμαστε προσεκτικοί και να κοιτάμε στο δρόμο και όχι στο κινητό μας. Χρειάζεται να ευαισθητοποιηθούμε, να ξέρουμε πως στον δρόμο δεν κυκλοφορούν μόνο αυτοκίνητα.

Να φτιάξουμε λογότυπο, πέραν από το «Love Cyprus» και μικρά προϊόντα που θα πωλούνται στα πωλητήρια και θα δημιουργούν ακολούθους και πρεσβευτές του τεράστιου αυτού πλούτου

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει μια χρυσή ευκαιρία. Να μείνει στην ιστορία ως ο Πρόεδρος που σχεδίασε και υλοποίησε τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος μας. Που κατάφερε να εκσυγχρονίσει τη χώρα μας και να την μετατρέψει σε ένα κόμβο υπηρεσιών, εκπαίδευσης, τεχνολογίας, ενέργειας και σ΄ ένα πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή. Το επιβάλει η ιστορία του, το επιτάσσει η υστεροφημία του

Θέλουμε μια Κύπρο που θα μετατραπεί σε μια σύγχρονη χώρα και θα σκοτώσει όλα όσα την ταλαιπωρούν εδώ και δεκαετίες. Θέλουμε μια χώρα που θα ολοκληρώνει τις μικρές και τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Θέλουμε ένα ηγέτη που έχει και θα έχει την πολιτική βούληση να μας παραδώσει σε πέντε χρόνια μια καλύτερη Κύπρο

Το «πάντρεμα» των όσων έγιναν αυτά τα χρόνια, με όλα όσα προγραμματίζονται στα επόμενα χρόνια είναι η καλύτερη συνταγή για να καταφέρουμε να φτιάξουμε την Κύπρο της νέας εποχής. Ο Νίκος Αναστασιάδης έχει αποδείξει πως έχει το «μέταλλο» να υλοποιήσει όλα όσα χρειάζονται για να φτιάξουμε αυτή την Κύπρο που θέλουμε

Θα το κάψουμε το μαγαζί αναφωνούν και όλοι εκεί στου Νικόλα το επιτελείο. Με γιγαντοαφίσες στους δρόμους μας λένε πως εμείς σας τάζουμε το πάρτι. Διπλασιασμός χαμηλών συντάξεων, αποκατάσταση «κουρεμένων» γενικώς και αορίστως, αποκατάσταση προσφύγων, πιο γενικώς και πιο αορίστως και πάει λέγοντας

Αυτό δεν είναι κυπριακό φαινόμενο. Η έλλειψη ορθολογισμού και η άνοδος του λαϊκισμού μαστίζει όλο τον πλανήτη. Από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στη Ρωσία, στην Βρετανία, στην Γαλλία και στην Γερμανία. Η αντισυστημική ψήφος κερδίζει συνεχώς έδαφος. Η έλλειψη εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας προς το πολιτικό σύστημα ανοίγει το δρόμο για ανθρώπους και κινήματα που απλά αμφισβητούν και πυροβολούν την υφιστάμενη κατάσταση και κατ΄ επέκταση και την δημοκρατία.

Οι επόμενες σαράντα μέρες είναι κρίσιμες. Η εντατικοποίηση της προεκλογικής περιόδου χρειάζεται να γίνει με παραγωγική συζήτηση, επιχειρήματα, κοστολογημένες και εφαρμόσιμες προτάσεις. Μακριά από ηχογραφημένες απειλές, χαλκευμένα έγγραφα, κουρεμένες κραυγές, εξαγγελίες με την οκά, φανταστικές σκιές σκανδάλων και άφρονα συνθήματα

Σε αυτές τις εκλογές χρειάζεται να μιλήσουμε τη γλώσσα της γενιάς μας. Και η δική μας η γενιά δεν ξεγελιέται με επικίνδυνες εξαγγελίες που στερούνται λογικής και κοστολόγησης. Η δική μας η γενιά χρειάζεται από μας σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Χρειάζεται το πολιτικό πλαίσιο για να συνεχίσουμε την ανάπτυξη.

Η πολιτική κατεύθυνση είναι δεδομένη. Παρομοίως και η πολιτική βούληση και του Δημοκρατικού Συναγερμού και της κυβέρνησης του προέδρου Αναστασιάδη. Η ανάπτυξη της οικονομίας και η σταθερότητα της κοινωνίας περνούν μέσα από κάθε τομέα της παραγωγικής διαδικασίας

Τα τελευταία χρόνια ζήσαμε μπόλικη πολιτική ιστορία μαζεμένη. Κάναμε ως κοινωνία ένα μεγάλο κύκλο σε πάρα πολύ λίγο χρόνο. Κανείς μας δε θέλει έλλειψη ισσορροπίας στη ζωή του. Και κανείς δε λέει πως φτάσαμε στο τέλος του δρόμου. Έχουμε σίγουρα πολλά να κάνουμε ακόμα

Σήμερα, οι προκλήσεις είναι ακόμα περισσότερες. Σε ένα περιβάλλον πολιτικά τοξικό είναι αναγκαιότητα η παρουσία τεκμηριωμένου πολιτικού λόγου. Που δεν θα στηρίζεται σε συνθήματα και τίτλους αλλά σε επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα. Η επιστημοσύνη είναι στοιχείο που έχει να προσθέσει πολύ στην πολιτική συζήτηση

Η πολιτική βούληση φαίνεται στην πράξη. Και επειδή από λόγια, εξαγγελίες και διακηρύξεις χορτάσαμε στην πράξη κρινόμαστε όλοι μας. Και τι λέει η πράξη; Πως το 2017, η κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη έφερε στη Βουλή το νομοσχέδιο για το ΓΕΣΥ. Και πως από την επόμενη μέρα το εφαρμόζει

Καταφεύγουν, λοιπόν, σε συζητήσεις για αναλόγια και συμβολισμούς, μετατρέπουν τις θέσεις του τουρκοκύπριου ηγέτη σε θέση που αποδέχθηκε η πλευρά μας γιατί δεν βρίσκουν επιχειρήματα εναντίον του Αναστασιάδη επί της ουσίας της διακυβέρνησης του μέχρι σήμερα

Το πρώτο ζητούμενο είναι να ακούσουν το πως θα καταφέρουμε να βελτιώσουμε την καθημερινότητα όλων μας. Από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα. Ποιες προτάσεις έχουμε για να αυξηθεί η απασχόληση, για να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής. Το δεύτερο ζητούμενο είναι οι προτάσεις μας για το πως θέλουμε να φτιάξουμε την Κύπρο που θα θέλουμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Από την παιδεία, στην υγεία, στην διαφάνεια, στην μείωση της γραφειοκρατίας και της αναξιοκρατίας μέχρι και τα πιο πολύπλοκα. Για την ενέργεια, για την μείωση των ρύπων, για τις στρατηγικές συνεργασίες της χώρας μας, για το πως θα μετατρέψουμε την Κύπρο σε στρατηγικό σημείο ανάπτυξης και επενδύσεων

Η πορεία της πενταετίας και το όραμά μας για την επόμενη αντικατοπτρίζεται στον προϋπολογισμό που κατατέθηκε στη Βουλή την Τετάρτη. Σταθερότητα, ανάπτυξη με στιβαρά βήματα, πλεόνασμα που απομακρύνει το άγχος για επιστροφή στις παλιές κακές μέρες

Διαφάνεια, υποδομές, απασχόληση, οικογενειακή πολιτική, ανάπτυξη και σίγουρα η παιδεία μας πρέπει να είναι η προμετωπίδα αυτής της προσπάθειας

Το διακύβευμα βέβαια για τον Νίκο Αναστασιάδη δεν είναι το έργο αυτής της πενταετίας, αλλά το πώς «παντρεύεται» το έργο αυτό με το όραμα για μια καλύτερη Κύπρο. Πώς, πάνω σε αυτά τα λιθάρια, θα κτίσουμε τη χώρα που θέλουμε

Δεν χρειάζεται νομοθεσία για να μας επιβάλλει πως χρειάζεται να έχουμε υπομονή στο τιμόνι. Δεν χρειάζεται κανένα άρθρό και κανένα νοείται για να νουθετήσει πως για να προσπεράσουμε ποδήλατο ή μοτοποδήλατο χρειάζεται να έχουμε απόσταση και καθαρό οπτικό πεδίο. Να αποβάλουμε την αίσθησή μας πως τίποτα κακό δεν θα μας συμβεί χρειάζεται

Η μεγαλύτερη ζημιά ενός πολιτικού ξεκινά και τελειώνει σε δύο λέξεις: Name & Shame. Εκεί είναι που χρειάζεται να επικεντρωθούμε. Να ονοματίζουμε όλους όσοι δεν δίνουν πλήρη στοιχεία ή αποκρύβουν στοιχεία. Αφού όμως προηγηθεί σωστός και ολοκληρωμένος έλεγχος.

Το πρώτο, κατά τη γνώμη μου είναι να κηρύξουμε το τέλος της ομερτά. Να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να μιλήσει ξανά για κοινά μυστικά, για σκάνδαλα που τα ξέρουμε όλοι αλλά σιωπούμε. Να κατανοήσουμε πως η επιρροή μας είναι περισσότερη όταν δώσουμε τέλος στη σιωπή

Σήμερα χρειάζεται να προσθέσουμε την τεχνολογία, την ενέργεια. Να αυξήσουμε την συνεισφορά της ναυτιλίας. Να προσελκύσουμε ανθρώπους και επιχειρήσεις που ασχολούνται με την έρευνα σε μια γκάμα αντικειμένων. Από την ιατρική μέχρι τη μηχανική

Ο πιο μακροχρόνιος σχεδιασμός που καταφέραμε να κάνουμε είναι αυτός που αφορά αυτούς που θα διδάσκουν και όχι αυτούς που θα διδάσκονται

Το διαδίκτυο είναι ένας χώρος που δεν κάνει διακρίσεις. Είναι πολύ δημοκρατικό. Δίνει σε όλους μας τον ίδιο αριθμό χαρακτήρων, τον ίδιο αριθμό δημοσιεύσεων. Την πρώτη μέρα κανέναν μας δεν ακολουθεί κανένας. Ο τρόπος που ο κάθε ένας αξιοποιεί ή εκμεταλλεύεται τα εργαλεία του διαδικτύου είναι προσωπική του υπόθεση

Το ζήτημα είναι να απελευθερώσουμε τις δυνατότητες ενός ολόκληρου βουνού σε μια χώρα. Να πείσουμε τους εαυτούς μας πρώτα πως υπάρχει προοπτική ανάπτυξης και επενδυτικής αξίας. Πως το Τρόοδος δεν είναι και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αναγκαίο κακό αλλά ως ένα από τα επόμενα μεγάλα πρότζεκτ της χώρας μας

Ζούμε σε μια χώρα που δεν έχει επιλογές στον τρόπο μετακίνησης. Χωρίς αξιόπιστα λεωφορεία, χωρίς ποδηλατόδρομους, χωρίς τραμ ή τρένο. Ζούμε σε μια χώρα που χωρίς αυτοκίνητο δεν πας πουθενά. Καταφέραμε να κάνουμε τη χώρα μια απέραντη λεωφόρο

Το «Δεν Ξεχνώ» το μαθαίναμε στο δημοτικό πριν μάθουμε να γράφουμε το όνομά μας. Το βλέπαμε καθημερινά σε όλα τα τετράδια μας, στο εξώφυλλό τους. Πέτυχε το σκοπό του; Όντως δεν ξεχάσαμε;

Τώρα που «το σίδερο είναι ζεστό» χρειάζεται να αξιοποιήσουμε στο έπακρο αυτή την πολύ σοβαρή αναφορά για την αναγκαιότητα να καταστήσουμε την Κύπρο ένα φυσιολογικό κράτος

Η πολιτική ηθική και δεοντολογία χάθηκαν. Πήγαν περίπατο στη Λεμεσό μαζί με την έδρα. Κανείς, προεκλογικά, δεν απάντησε με ειλικρίνεια τι θα έκανε η Θεοχάρους. Αν θα τιμούσε τη νέα εντολή που ζήτησε και πήρε από του πολίτες ή θα τους έγραφε στα παλαιότερα των υποδημάτων της, όπως και τελικά έκανε.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μία. Και ως μία πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση αυτή. Συνολικά και συντονισμένα. Όσο χάνουμε χρόνο στη συζήτηση ποιανού ευθύνη είναι η διαχείριση ανθρώπων που έρχονται στα εδάφη μας κατατρεγμένοι για ένα καλύτερο μέλλον, ρίχνουμε πέτρες στο ραγισμένο τζάμι του σπιτιού μας

Μια ενωμένη Κύπρος, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να κάνει θαύματα και να έχει για ταβάνι της τον ουρανό. Μια μοιρασμένη πατρίδα, θα είναι συνεχώς στη σκιά της ανοικτής πληγής. Και δυστυχώς η πατρίδα μας δύσκολα θα παραμείνει ως έχει στα επόμενα χρόνια με την πληγή να παραμένει ανοικτή

Η ανάγκη εφαρμογής Γενικού Σχεδίου Υγείας είναι δεδομένη. Η ποιότητα ζωής αλλά και το επίπεδο του πολιτισμού μιας χώρας μετριέται από εδώ. Το γεγονός πως σήμερα είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη χωρίς ΓΕΣΥ λέει πολλά και για την επίδραση των πολλαπλών συμφερόντων του τομέα της υγείας που άφησαν ανάπηρη για δεκαετίες μια ολόκληρη χώρα

Το καινούριο πλαίσιο δεν εξαρτάται αποκλειστικά στις εξετάσεις, επιβραβεύει την πείρα, τα ακαδημαϊκά προσόντα και όχι μόνο την αρχαιότητα. Εξάλλου για εμάς οι εξετάσεις δεν αποτελούσαν ποτέ τον τρόπο ανάδειξης των αρίστων, αδιαμφισβήτητα όμως μπορούν να ξεχωρίσουν τους μέτριους.

Ο σεβασμός της ανθρώπινης ζωής δεν γίνεται αλά καρτ. Πως ο ρατσισμός δεν είναι κακός αν αφορά μερικούς και καλός αν αφορά άλλους. Και πως δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να νιώθουμε ανώτεροι από οποιονδήποτε άλλον

Κανείς δεν λέει πως μια δεύτερη Γενεύη θα λύσει το Κυπριακό. Αυτό που θα ξεγυμνώσει όμως είναι την Τουρκία και τις προθέσεις της. Χρειάζεται σε αυτή τη διαδικασία, σε αυτό το στάδιο να είμαστε ξεκάθαροι. Να μη βάλουμε κανένα αστερίσκο και καμία υποσημείωση για τη θέληση της δικής μας πλευράς για επίλυση του Κυπριακού.

Η υποχρεωτική κατάθεση των φορολογικών δηλώσεων μέσω της πλατφόρμας του taxisnet είναι ο τρόπος για να κάνουμε ένα σημαντικό βήμα για την ψηφιοποίησή μας. Αυτή είναι και η πρόθεσή μου, με πρόταση νόμου

Τους τελευταίους τρεις σχεδόν μήνες καταφέραμε να πολώσουμε το κλίμα, ανταλλάσσοντας βαριές κουβέντες. Φτάσαμε να πιαστούμε στα χέρια για το Ενωτικό Δημοψήφισμα, μεταφορικά και κυριολεκτικά

Ο ορθολογισμός είναι μέθοδος. Δεν είναι ούτε δόγμα ούτε ιδεολογία. Λέγεται και κριτική σκέψη. Είναι ακριβώς η αντιμετώπιση κάθε ζητήματος με ψύχραιμο και λογικό τρόπο. Δεν διδάσκεται δυστυχώς στα σχολεία μας. Και απουσιάζει και από την κοινωνία μας

Δεν υπάρχει πράξη περισσότερο πατριωτική από τον ειλικρινή αγώνα για επιστροφή και επανένωση.

Η Οργάνωση Νέων Επιστημόνων του Δημοκρατικού Συναγερμού θα τιμήσει την ερχόμενη Τρίτη τους τέσσερις συμπατριώτες μας. Δικαιωματικά η 18η απονομή του Βραβείου της Χρονιάς της ΟΝΕ «Μανώλης Χριστοφίδης» τους ανήκει.

Δεν έχουμε επιλογή. Η κατακόρυφη μείωση των τροχαίων και δη των θανατηφόρων είναι μια σταυροφορία που πρέπει να την κάνουμε. Και να την κάνουμε όλοι μαζί. Είμαι αισιόδοξος γιατί βλέπω καθημερινά συνανθρώπους μας που πολεμούν για να δημιουργηθεί κουλτούρα σωστών οδηγών

Σήμερα χρειάζεται να αξιοποιήσουμε στο έπακρο την τεχνολογία. Να μειώσουμε στο ελάχιστο δυνατόν τις απώλειες, να ελέγχουμε την ποιότητα του νερού σε κάθε στάδιο. Να βρούμε τρόπους να μειώσουμε και το εξατμιζόμενο νερό από τα φράγματα. Να αυξήσουμε την «εξάρτησή» μας από το ανακυκλωμένο νερό και από το νερό των όμβριων υδάτων

Τα στερεότυπα και τα πρότυπα που για δεκαετίες είχαμε δεν υπάρχουν πια. Η ευελιξία, η ταχύτητα στην ανάλυση των δεδομένων, οι γρήγορες αποφάσεις είναι συνυφασμένες με την επιτυχία

Φωτεινές ιστορίες υπάρχουν. Με την τεχνολογία να έχει καταρρίψει τα σύνορα, έχουμε σήμερα συμπατριώτες μας που τολμούν και τα καταφέρνουν. Και εντός και εκτός Κύπρου. Χρειάζεται να πιστέψουμε ξανά στα πρότυπα. Και να τα βρούμε, να ταυτιστούμε

Ο πειρασμός της εξουσίας είναι σίγουρα μεγάλος. Ήδη οι δελφίνοι ξεκίνησαν να ονειρεύονται και να χορεύουν. Χρειάζεται όμως να αντέξουμε όλοι στον πειρασμό της σφαγής της Ιφιγένειας. Αυτή τη φορά, πολύ φοβάμαι, πως η Κλυταιμνήστρα δεν θα σκοτώσει μόνο τους Αγαμέμνονες, αλλά όλους μας

Οι εχθροί της ανοικτής κοινωνίας βρίσκονται ξανά στο προσκήνιο με ανανεωμένη ρητορική, οπλισμένοι με την δυσαρέσκεια ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων και με φλογερούς ηγέτες αποφασισμένους να κατακτήσουν την εξουσία με κάθε κόστος.

Ο κυρίαρχος λόγος, η πολιτική απόφαση για να έχουμε στο λιμάνι τη νέα κατάσταση πραγμάτων, ήταν ορθώς η αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας του λιμανιού, η αύξηση της κίνησης και της κερδοφορίας

 

Το κυνήγι είναι προνόμιο, όχι φυσικό δικαίωμα και πρέπει να θεσπίζουμε και να εφαρμόζουμε περιορισμούς. Αν μη τι άλλο για να μπορούν να το απολαμβάνουν και οι επόμενες γενεές.

Όσο λοιπόν εμείς οι βουλευτές βγαίνουμε δημοσίως και αντιδικούμε, λέγοντας πως δεν ξέραμε τι ψηφίζαμε ή δεν εννοούσαμε αυτό που ψηφίσαμε αλλά κάτι άλλο, ή κατά λάθος μειώσαμε τις απολαβές μας και ψάχνουμε τρόπο να τις επαναφέρουμε πληγώνουμε ανεπανόρθωτα το κύρος του θεσμού που υπηρετούμε

Μέχρι τότε η δική μας ευθύνη είναι να κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα. Να καταλάβουμε επιτέλους πως η πατρίδα μας, αν και κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη προκαλεί παγκόσμιο ενδιαφέρον

Στο δικό μας χέρι είναι να αποδείξουμε πως όντως ακούμε τους πολλούς και όχι τους λίγους που βολεύονται με τη σημερινή κατάσταση. Πως λειτουργούμε μακριά από μικροκομματικές και μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Πως λειτουργούμε με στρατηγική και όχι με τακτικισμούς

Στο «ρινγκ της επικαιρότητας» της εφημερίδας «Σημερινή» την πρωτοχρονιά με θέμα τις προοπτικές της Γενεύης με τον συνάδελφο βουλευτή Λίνο Παπαγιάννη του ΕΛΑΜ

Στη Γενεύη, λοιπόν, μέχρι τα μέσα του Γενάρη θα ξέρουμε αν θα είναι η χρονιά που θα παλέψουμε για ν’ αλλάξουμε μια για πάντα τη χώρα μας ή αν θα είναι μία ακόμη μακρά προεκλογική χρονιά

Από τις εκλογές πάντως δεν βγήκαμε όλοι κερδισμένοι, άλλωστε αυτό δεν μπορεί να σταθεί με καμία λογική και στατιστική ανάλυση. Ούτε σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση αλλά και σε καμία άλλη

Για όλα όσα σε κάνουν να χαμογελάς ή να θυμώνεις κάθε μέρα αποφασίζουν τα δημοτικά και κοινοτικά συμβούλια. Αδυνατώ να αποδεχθώ ότι δεν μπορείς να ξεχωρίσεις έστω και ένα από τους εκατοντάδες υποψηφίους που να σε εκφράζει.

Όταν οι ηγέτες του τόπου, οι νομοθέτες, φοβούνται την αλλαγή, τρέμουν στην ιδέα της μεταρρύθμισης, οι ελπίδες μας είναι περιορισμένες. Η νοοτροπία που μας έφερε εδώ που μας έφερε δεν μπορεί να μας πάρει προς τα μπρος

Αυτός είναι ο πρώτος προϋπολογισμός που καλούμαστε να εγκρίνουμε ως Βουλή με την συγκεκριμένη της σύνθεση. Αν και εσείς, όπως κι εγώ έχετε την έγνοια να φανείτε αντάξιοι των προσδοκιών των Πολιτών που μας ανέδειξαν στη νέα Βουλή, οφείλουμε κάτι διαφορετικό σε κάθε σταθμό αυτής της θητείας αλλά και μέσα από την σημερινή μέρα.

Βέβαια, χωρίς την απαλλαγή της χώρας μας από τα πλοκάμια της διαπλοκής και της διαφθοράς δεν θα πείσουμε κανέναν. Ούτε νέους να επιστρέψουν, ούτε επιχειρήσεις να έρθουν και να επενδύσουν εδώ

Μπορούμε να συγκεράσουμε τις ανησυχίες και τις ανασφάλειες των δύο κοινοτήτων; Υπάρχει ελάχιστος κοινός παρονομαστής στο θέμα αυτό; Μπορεί να υπάρξει; Κατά την άποψη μου, ναι υπάρχει

Πρέπει να κοιταχτούμε στα μάτια. Ας μην καταντήσουμε την μεγάλη εθνική μας υπόθεση μια τελευταία παρτίδα πόκερ όπου ο νικητής τα παίρνει όλα και ο χαμένος είναι η πατρίδα

Οφείλουμε να δώσουμε ελπίδα και πίστη στην επόμενη γενιά να διαχειριστεί το μεγαλύτερο πρότζεκτ αλλαγής και ανάπτυξης στην ιστορία της Κύπρου. Να φέρει μαζί της μια κουλτούρα που μπροστά στην πρόκληση θα αφήσει πίσω της τα φοβικά σύνδρομα του παρελθόντος.

Να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον τόπο μας τα τελευταία 40 και πλέον χρόνια για να δώσουμε μια ευκαιρία στο τεράστιο ανεκμετάλλευτο δυναμικό ολόκληρης της Κύπρου και των ανθρώπων της.

Ας πάμε ανάποδα. Ας θέσουμε ως στόχο τους χρόνους που θέλουμε για να κλείνουν οι υποθέσεις. Και οι πρωτόδικες και οι εφέσεις. Και οι ποινικές και οι άλλες υποθέσεις. Όταν έχουμε τους χειροπιαστούς στόχους, θα είναι πολύ πιο εύκολο να βρούμε τα μέσα για την υλοποίησή τους

Το στοίχημα είναι να συνεχίσουμε να εξάγουμε ποιοτικό προϊόν με βάση το πρότυπο που υπάρχει. Καθαρές πράξεις. Χωρίς κουτοπονηριές, χωρίς κόλπα, με διαφάνεια και με σεβασμό στους καταναλωτές και στον τόπο μας

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μορφή εγχειριδίου. Ευκολοδιάβαστο, γραμμένο σε απλή γλώσσα, με πάρα πολλά παραδείγματα από εκλογικές αναμετρήσεις, με ιστορικά στοιχεία και στατιστικά

Υπάρχει ένα κυρίαρχο ερώτημα. Αν μας αρέσει ο τρόπος που λειτουργούμε σήμερα. Η απάντηση είναι, πιστεύω, από όλους αρνητική. Το επόμενο ερώτημα είναι πώς τα διορθώνουμε. Εδώ οι απαντήσεις θα διίστανται

Ποια κόμματα είναι υπέρ της οριζόντιας ψηφοφορίας; Ποια κόμματα είναι εναντίον; Και γιατί δεν βγαίνουν να το πούνε με ειλικρίνεια; Το ζήτημα δεν είναι μόνο να μετρηθούμε, αυτό είναι ίσως το λιγότερο. Το κυρίαρχο ζήτημα είναι να τοποθετηθούμε στην ουσία του θέματος

Η διαδικασία ψηφιοποίησης της παιδείας μας δεν πρέπει να γίνει για τους λάθος λόγους. Και σίγουρα δεν πρέπει να μην γίνει για τους επίσης λάθος λόγους

Η διαπλοκή της πολιτικής με την μπάλα έχει ως αποτέλεσμα να βγαίνουν όλοι χαμένοι. Κόμματα, πολιτικοί, ομάδες, παράγοντες του ποδοσφαίρου. Για αυτό είμαι σίγουρος

Από εκεί και πέρα, ο καθένας από μας θα έχει την ευθύνη της δημοσιοποίησης της σύγκρουσης συμφέροντος όπου και όποτε αυτή θα προκύπτει και θα εξαιρεί τον εαυτό του από όλες τις διαδικασίες που αφορούν τη συγκεκριμένη αναφορά

Στα επόμενα χρόνια η οικονομία μας θα αντιμετωπίσει αρκετές προκλήσεις. Οι συγκυρίες που απογείωσαν φέτος τον τουρισμό μας δύσκολα θα υπάρξουν ξανά. Από του χρόνου οι Ρώσοι θα επιστρέψουν για διακοπές στην Τουρκία και οι Άγγλοι θα μειώσουν τα ταξίδια τους ελέω Brexit

Από αύριο μπαίνουμε στο τελευταίο ολόκληρο πολιτικό έτος αυτής της διακυβέρνησης. Προσωπικά, εκτιμώ πως θα είναι η πιο κρίσιμη χρονιά στην ιστορία της χώρας μας. Πιστεύω πως θα έχουμε την ευκαιρία να γράψουμε ιστορία.

Στα περισσότερα ελληνικά νησιά, αγαπητοί μου δήμαρχοι, τα πολυτελή κρεβατάκια και οι μεγάλες από κλαδιά φοινικιάς ομπρέλες χρεώνονται από καθόλου μέχρι ελάχιστα, με μόνη υποχρέωση των λουομένων να παραγγείλουν ένα ποτό από το προσωπικό του, στη χειρότερη, συμπαθητικού beach bar, σε τιμές πολύ λογικές.

Η κοινωνία είναι τόσο απηυδισμένη από τις συμφωνίες που γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες που θα έρθει και θα τιμωρήσει όλους όσους αποπειραθούν να το πράξουν. Πόσω δε μάλλον όταν οι συμφωνίες αυτές θα έχουν να κάνουν με χειραγώγηση της ψήφου των πολιτών

Επανεκκίνηση στην νοοτροπία μας χρειαζόμαστε. Όλα τα άλλα γίνονται και όλα τα προσκόμματα ξεπερνούνται. Φτάνει να το αποφασίσουμε, να το θελήσουμε

Το ζητούμενο είναι να γίνει η συζήτηση. Ειλικρινής, ορθολογιστική, με επιχειρήματα συζήτηση. Και να αποφασίσουμε αν θέλουμε και σε ποιο βαθμό να προχωρήσουμε με αυτές τις προτάσεις νόμου

Αν δημιουργήσουμε ένα αξιόπιστο σύστημα ψηφιακής διανομής των εγγράφων σίγουρα το όφελος θα είναι τεράστιο και η εξοικονόμηση σημαντική

Η διαφορά με την διαφθορά σε άλλες εκφάνσεις της κοινωνίας και της δομής της κυβερνητικής μηχανής είναι πως στην αστυνομία είναι η πιο επικίνδυνη από όλες

Το μόνο σίγουρο είναι πως χάθηκε ο ορθολογισμός. Όχι μόνο στον τόπο μας αλλά στον κόσμο. Το παιχνίδι δυστυχώς δεν παίζεται πλέον με επιχειρήματα. Με συνθήματα παίζουμε και με πιθανότητες.

Τόλμη και πολιτική βούληση. Αυτό χρειαζόταν πάντα στην Υγεία, αυτό χρειάζεται και σήμερα. Η αλλαγή της σημερινής ισορροπίας είναι ενάντια στα συμφέροντα όλων των εμπλεκομένων στον τομέα της Υγείας. Όλων. 

Προσωπικά είμαι πεπεισμένος πως αν καταφέρουμε να μεταφέρουμε τις ανησυχίες και τις παραστάσεις που προσλαμβάνουμε από τους πολίτες μέσα στη Βουλή, μέσα στις Επιτροπές, η απόσταση που συζητούμε και ξανασυζητούμε θα μειωθεί.

Χρειαζόμαστε στρατηγική που θα διασφαλίσει τη σταθερή πορεία του κόμματος και τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε μία μακρόβια πορεία. Αυτό ξεκινά από τον καθένα από μας

Από την Τετάρτη δεν θα αποτελώ μέρος του δυναμικού της SPP Media, αφού παραιτούμαι από τη θέση του διευθυντή Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας. Το ασυμβίβαστο χρειάζεται να εφαρμοστεί από όλους μας, έστω και αν δεν νομοθετηθεί. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να πείσουμε τους συμπολίτες μας πως εννοούμε όσα λέμε.

Το άρθρο αυτό το έγραψα παραμονές των Ευρωεκλογών, πριν από δύο χρόνια. Δεν χρειάζεται να αλλάξω ούτε μία λέξη, παρά μόνο να αναπροσαρμόσω τους αριθμούς

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ